Kort daarna komt Sip Hoekstra plotseling te overlijden aan een hartstilstand in zijn geliefde Fiesch in Zwitserland. Niemand had dit scenario voorzien: de banken die de financiering van de overdracht regelden, het personeel, de familie, iedereen was verslagen door het verlies van de hoeksteen van WEMO. Hij regeerde met strakke maar faire hand; je kon met hem samenwerken of niet, maar het duurde dan ook niet lang. Het WEMO dat hij zo had opgebouwd was een hecht en hardwerkend team. Het verlies was daarmee ook groot voor velen.
Kort voor zijn overlijden had Sip de grootste order ooit verkocht aan Chicago Metallic, gevestigd in België. Het betrof een lijn van 60 meter lang voor het produceren van aluminium plafondpanelen, inclusief schilderwerk. Chicago Metallic organiseerde postuum een eerbetoon waarin een emotionele Ria Hoekstra en haar twee zonen de hulde aan Sip in ontvangst namen. Sip zei altijd: “Je moet goed voor het thuisfront zorgen, dan mogen de medewerkers altijd een avondje overwerken.” Hij had zelf ook lief en leed gedeeld, bleek uit de speech van zijn vrouw die dag.
Rob heeft echter nog niet genoeg ervaring om WEMO zelfstandig te leiden, wat leidt tot een schommelige periode met diverse ad-interim managers en externe directieleden. Eén interim-manager, gewend aan het reorganiseren van bedrijven, vond bij WEMO een volle orderportefeuille voor drie jaar en cash op de bank. Zijn voorstel om een helikopter aan te schaffen voor snellere verplaatsing werd vriendelijk doch dringend afgewezen.
Uiteindelijk kwamen de broers Hoekstra in actie. Rob werkt al binnen WEMO als systeemintegrator en aandeelhouder, terwijl Paul zijn carrière bij WEMO begint na zijn terugkeer uit Antwerpen. Er is veel op te poetsen en recht te zetten; het team werkt goed, maar de aansturing behoeft aandacht.
Artikel gaat onder de foto’s verder.